سي تا نما تا عشق

خنده رو از لب این دل ناشاد بگیر

یک کم عاشق شدن رو از دلم یاد بگیر

اگه حتی تو بخوای عهدمون شکسته شه

نمیذارم یه نفس دلم از تو خسته شه

دلم من از غم دوریت مرده

توخیال میکنی خوابش برده

یه دفعه از من بیچاره چرا

 نمی پرسی زنده ام یا مرده

نمی پرسی و نمیدونی غمت

چه بلایی به سرم آورده

بذار عمرم به امیدت سر شه

 تا یه ذره خستگیهام در شه

عطش خواستنتو ازم نگیر

 تا دلم بسوزه خاکستر شه

آخه حتی فکرشم نمیکنم

روزگار من از این بهتر شه

خنده رو از لب این دل ناشاد بگیر

یک کم عاشق شدن رو از دلم یاد بگیر

اگه حتی تو بخوای عهدمون شکسته شه

نمیذارم یه نفس دلم از تو خسته شه

طبیعت وجودتو اینقدر ستایش میکنه

وقتی که یواشکی خواب به سراغ تو میاد

برای داشتن چشمهای تو خواهش میکنه

اینهمه عاشق داری چطور حسودی نکنم ؟  .....    اینهمه عاشق داری چطور حسودی نکنم ؟

وقتی شب فقط میاد برای خوابیدن تو 

خورشید از خواب پامیشه تنها واسه دیدن تو

وقتی چشمه حریصه  واسه لمس تن تو

یا که پیچک آرزوشه بشه پیراهن تو 

اینهمه عاشق داری چطور حسودی نکنم؟   .....    اینهمه عاشق داری چطور حسودی نکنم ؟

وقتی هر پرنده به عشق تو پرواز میکنه

عشق تو حتی طبیعت رو هوسباز میکنه

وقتی تو قلب خدا اینهمه جا هست واسه تو

چرخ گردون واسه تو گردش رو آغاز میکنه

اینهمه عاشق داری چطور حسودی نکنم؟   .....    اینهمه عاشق داری چطور حسودی نکنم؟ 

واقعا واست متاسفم که دو دونه حلب اینقدر برات ارزش داشت ، مثل سگ خورده بودی به کنسی و بی پولی.اینقدر داریم که اگه خر شی بارت کنیم .

حالم ازت بهم میخوره . . . 

عشق صدای فاصله هاست صدای فاصله هایی که غرق ابهامند . . . (سهراب سپهری)

عشق ؟....     میدونی چیه ؟

راستی کی میدونه عشق چیه ؟

ها؟ عشق چیه ؟

عشق چیه ؟ چیه؟

عشق عشق عشق عشق عشق عشق عشق 

من به انتظار معجزه ای ایستاده ام . رها می کنم اشک هایم را تا به آرامی و آسایش بلغزند و رها شوند . بغض گلویم را به فریاد خاموش قلبم می سپارم . چه غمگین است دشت چه غمگین است  . پاهایم خیس از شبنم سبزه ها یی است که سخاوتمندانه مرا متحمل شده اند. به کدام گنام این چنین ملول گشته ام ؟ نمی دانم ! افسوس که نمی دانم. قلبم به اندازه همه اقیانوس های دنیا گرفته است . با که سخن بگویم که همگان در نظرم دیوی هستند که مرا به نابودی می کشانند ! دنیای ما دنیایست پلید که زیبایی های فریبنده اش تو را مجذوب خود می کند اما در پس همه این زیبایی ها غمی بزرگ نهفته است . دیگر نه احساسی هست نه محبتی و نه اعتمادی ! اما از این پس چگونه زندگی را خواهم گذراند؟ وقتی درهای محبت را به روی همگان بستی آیا باز هم لبخند معنی خواهد یافت ؟؟؟؟